Ale pewien dom omijał stale. Było w tem drażniące wrażenie jakiegoś niespełnionego obowiązku. Czekało go przykre przejście, które wciąż odkładał na jutro. Było to - wobec tego, co się stało - głupstwem, którem nie zaprzątał sobie głowy, ale to głupstwo dokuczało mu, bo nie dawało o sobie zapomnień
Książka jest związana z osobistymi doświadczeniami Struga jako konspiratora odnosząc się jednocześnie do rewolucji z 1905 roku. Jako skazaniec czekający na śmierć, zaczyna sobie przypominać całe swoje życie, jak bezradny jest wobec natrętnych myśli, nie mając zbyt wiele czasu na rozmyślenia. W
Gdybym miał wybrać jedną, jedyną książkę ze wszystkich dzieł Andrzeja Struga, to wskazałbym na „Dzieje jednego pocisku”. Sprawdziłem niedawno nową lekturą młodzieńczy entuzjazm, z jakim przed laty czytałem z zapartym tchem te frapującą opowieść o dziejach bomby wędrującej przez różne środowiska i
Jedna z wcześniejszych powieści Struga (1908), której tematyka jest związana z osobistymi doświadczeniami Struga jako konspiratora odnosząc się jednocześnie do rewolucji 1905 roku. Skazaniec, który "umiłował bezpośredni, szybki czyn, proste, łatwe myśli i życie z dnia na dzień" uprzytamnia sobie,
Powieść opisuje losy młodego Polaka w XX-leciu międzywojennym a także sytuację w kraju po odzyskaniu niepodległości, związane z nią zmiany i oczekiwania.
